.
De Geschiedenis van de Cavalier King Charles Spaniel.
De naam van deze sierlijke gezelschapshond geeft al aan dat het ras nauw verbonden is geweest met het Engelse koningshuis. Charles I (1600-1649) en vooral zijn zoon Charles II (1630-1685) waren grote liefhebbers van de “Toy-Spaniels” zolas ze in die tijd genoemd werden.Deze vorsten hadden altijd wel een paar van deze hondjes in hun naaste omgeving en mer dan eens werd het wel en wee van hun lievelingshonden belangrijker gevonden dan het regeren.
De opvolger van Charles II werd zijn broer James II (1633-1701) die het ras ook een warm hart toedroeg.
In 1688 veranderde er echter veel voor onze “Toy-Spaniels”. De Oranjes namen het Engelse koningschap over van de Stuart’s en Willem III (1650-1702) werd koning.Zijn lievelingsras was de mopshond. De adel, die graag in een goed blaadje stond bij de koning, volgede slaafs haar leider en de Mopshond werd in korte tijd populair.Omdat,met name in de beginperiode het aantal mopshonden zeer beperkt was kruiste men de mopshond met andere rassen om de typische raskenmerken van de Mops toch in het nageslacht te krijgen. Ook onze “Toy-Spaniels ontkwamen hier niet aan en langzamerhand veranderde het type van langsnuitig in zeer kortsnuitig.Rond 1928 wordt er voor het erst melding gemaakt van de effen rode kleur die men ruby noemt.In de periode 1859-1925 ging men in Engeland verder met het volmaken van de “kortsnuit” en de langsnuiten verdwenen langzaam maar zeker van het toneel.
Dat de “Toy-Spaniels”ook buiten Engeland bekend waren blijktonder andere uit tekeningen van hondjes afkomstig uit Frankrijk en zelfs foto’s van hondjes uit Nederland.Met name deze hondjes uit Nederland hadden nog niet de extreem korte neuzen en leken veel op onze huidige Cavaliers.
In die tijd werd ook ieder kleur als apart ras erkend. De King Charles Spaniel (black and tan),de Prince Charles Spaniel (tricolour), de Blenheim Spaniel (rood-wit) en de Ruby Spaniel ( effen rood).
In 1923 veranderde men het een en ander aan de standaard,de vier hiervoor genoemde rassen werden samengevoegd tot één ras, de King Charles Spaniel.De kleuern heten vanaf die tijd: black & tan, tricolour, blenheim en ruby.De King Charles Spaniel is een ras wat nog steeds bestaat.
Het was een Amerikaan die er eigenlijk voor gezorgd heeft dat de “langsnuitige Toy- Spaniel”weer op het toneel verscheen. Roswell Eldridge bracht in 1926 een bezoek aan Engeland en ging, onder de indruk geraaktvan de afbeeldingen van “Toy-Spaniels” op de oude schilderijen, op zoek naar levende exemplaren. deze Echter deze kon hij niet vinden. Om de kynologen uit die tijd aan te moedigen besloot hij vanaf 1926 tot en met 1930 jaarlijks 25 Engelse ponden uit te loven voor de beste Blenheim Spaniel reu en teef. Deze financiële geste was voor een klein groepje mensen de prikkel om het terug fokken van de originele “Toy-Spaniel”ter hand te nemen. Onder leiding van mrs. Pitt werd uit King Charles Spaniels met te lange voorsnuiten en diverse kruisingen met andere rassen een fokbasis gecreëerd. De belong kon ieder jaar worden uitgereikt en de reu Ann’s Son wist hem zelfs drie jaar op rij te winnen.
In 1928 stelde men de eerste rasstandaard op,aan de hand van verzamelde afbeeldingen en met als levend voorbeeld de reu Ann’s Son. In 1945 werd het ras officieel erkend en in 1948 kreeg het z’n eerste kampioen namelijk de blenheim reu Daywell Roger, eigendom van de dochter van mrs. Pitt, Jane Pitt. Deze reu was een kleinzoon van Ann’s son. Hij is ook van enorme invloed geweest op het cavalier bestand, tot op 12 jarige leeftijd werd hij als dekreu gebruikt en hij had maar liefst elf kinderen die de Engelse “Champion” titel droegen.Ook was hij de vader van de eerste Cavalier die naar Nederland kwam.
